31 Δεκεμβρίου 2008



14 Δεν έχεις έμπνευση; Κάτσε εδώ λιγάκι και διάβασε..

Trick να πάρετε ιδέες για τα ιστολόγιά σας
Το να είσαι blogger μπορεί μερικές φορές να φαίνεται σαν κάτι το πολύ απλό. Είναι κάτι που σχεδόν όλοι μπορούμε να κάνουμε και να έχουμε επιτυχία.
Αλλά μετά από λίγο, η διασκέδαση του blogging ενίοτε γυρνάει στο off.
Είναι μια δύσκολη αποστολή, το να βρίσκετε νέα και συναρπαστικά θέματα κάθε εβδομάδα για το ιστολόγιό σας, και που θα σας αιχμαλωτίσει στην αρχή, σαν πρόκληση.

Μετά όμως από ένα, δύο, το πολύ τρία χρόνια, τον ενθουσιασμό του blogging τον διαδέχεται η βαρεμάρα και η κούραση, άσε που είναι κάθε φορά και πιο δύσκολο να βρεις καλά νέα θέματα. Το να είσαι δημιουργικός είναι πλέον, και με την πάροδο του χρόνου, παρελθόν. Όμως, πριν σας πάρει το αυλάκι και πείτε "το κλείνω, βαρέθηκα", υπάρχουν μερικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε.

Προσπαθήστε να βρείτε, τι, η ποιά είναι τα πράγματα εκείνα, που σας εμπνέουν. Μόλις τα βρείτε, επικεντρωθείτε σ' αυτά, και μόνο σ' αυτά. Πάρτε -αν έχετε- το σκυλί σας για μια βόλτα, ή ξεφυλλίστε τις σελίδες ενός περιοδικού.

Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε να γράψετε στο ιστολόγιό σας για πιο απλά θέματα, όπως "ένας καφές" ή "στο πάρκο". Σπάζοντας έτσι τη ρουτίνα, θα σας βοηθήσει πολύ. Δοκιμάστε την προσθήκη λίγων Συνδέσμων. Αν απλά δεν μπορεί να βρείτε κάτι να σας εμπνεύσει, δανειστείτε κάποιο κείμενο από κάποια άλλη τοποθεσία (ιστοσελίδα, Blog, εφημερίδα, περιοδικό) αναγράφοντας απλά την πηγή σας.

Περισσότερα Ιδέες υπάρχουν έξω, στην καθημερινότητα, υπάρχουν πολλά καλά σημεία, όπου μπορεί να σας έρθει κάποια μεγάλη έμπνευση για το ιστολόγιό σας. Γιατί δεν ξεκινάτε την άσκηση, με ένα μπλογκάκι και ένα στυλό μαζί σας; Έτσι αν τύχει να σας έρθουν κάποιες καλές ιδέες, ενώ είστε -για παράδειγμα- στο σούπερ μάρκετ, μπορείτε να τις σημειώσετε αμέσως πριν τις ξεχάσετε. Να είστε έτοιμοι, και θα δείτε γρήγορα το όφελος.

Υπάρχουν ημέρες, που αισθάνεστε πως σας έπιασε μια μανία να γράψετε και μια αστείρευτη έμπνευση; ΓΡΑΨΤΕ! Μην σταματάτε όσο αισθάνεστε την έμπνευση μέσα σας. Μα μην τα δημοσιεύετε όλα ταυτόχρονα, παρά μόνο ένα. Μια ανάρτηση γενικά, ανα 2 με 3 ημέρες είναι αρκετή. Κρατήστε τα υπόλοιπα κείμενα που μαζέψατε, για τις ημέρες με λιγότερη έμπνευση η και καθόλου. Υπάρχουν και τέτοιες περίοδοι, που δεν μας έρχεται ούτε καλημέρα να γράψουμε, και είναι εντελώς φυσιολογικό.

Αν λοιπόν, ανα 2-3 ημέρες ανεβάζετε και μια ανάρτηση, τότε σε λίγες εβδομάδες θα έχετε ένα όμορφο αποθεματικό αναρτήσεων. Υπάρχουν τόσες πολλές διαφορετικές ιδέες για να προσπαθήσετε να δημιουργήσετε νέα θέματα για το ιστολόγιό σας. Αν πραγματικά κάνετε μια καλή μα και απλή προσπάθεια και δοκιμάστε μερικές από αυτές, θα δείτε μια μεγάλη διαφορά.

Βρείτε τον τρόπο που λειτουργεί καλύτερα για σας-ακόμα και αν αυτό σημαίνει ανάμιξη σε πρόσωπα και πράγματα κάποια στιγμή, εσείς θα βρείτε τη σωστή μέθοδο για σας. Δεν είναι υποχρεωτικό, επειδή από την αρχή ξεκινήσατε να γράφετε για πολιτικά θέματα, να συνεχίσετε να κρέμεστε γαντζωμένοι από αυτά. Μπορείτε να γράψετε οτιδήποτε άλλο για αλλαγή.

Κάποιοι που γράφουν ποιήματα, μπορούν να ασχοληθούν με κάτι διαφορετικό σε περίοδο που δεν τους έρχεται έμπνευση. Δεν γαντζωνόμαστε από πουθενά, πετάμε ελεύθεροι..κι αν πάλι δεν έχουμε, παρ όλα αυτά την πολυπόθητη έμπνευση, ε, δεν χολοσκάμε κι όλας βρε αδερφέ, απλά δεν γράφουμε για όλο εκείνο το διάστημα.

Μα δεν χανόμαστε και από τον "κύκλο" των συναδέλφων και φίλων μας.
Απλά, έχουμε "διακοπές επ αόριστον".
Διαφωνείτε μήπως ...μερικοί; :-)




30 Δεκεμβρίου 2008



15 Ενσωματωμένη φόρμα σχολίων...γίνεται;

Ίσως κάποιοι απο εσάς, να θέλουν μια ενσωματωμένη φόρμα σχολίων κάτω απο κάθε ανάρτησή τους, την οποία θα βλέπει αμέσως κάποιος επισκέπτης, και θα γράφει σ' αυτήν, δίχως να πατήσει κάποιο Link προηγουμένως. Αν θυμάμαι καλά, το είχε ζητήσει κάποιος, ο Γάτος αν δεν κάνω λάθος (?) Πάμε.. Ένα απο τα προβλήματα, ήταν πως το Blogger δεν είχε ενσωματωμένη φόρμα σχολίων (embedded comment form) όπως είχε για παράδειγμα το wordpress. Μετά απο αρκετό διάστημα, τώρα το blogger draft βρήκε ένα trick να διορθώσει την έλλειψη. Είναι πράγματι ένα πανεύκολο hack για όλους όσους χρησιμοποιούν templates που προσφέρει το ίδιο το blogger. Για όσους όμως χρησιμοποιούν διάφορα template που βρίσκουν απο αλλού, ή τα διαμορφώνουν οι ίδιοι, χρειάζεται να συμπεριληφθεί και ένας κώδικας σε HTML ώστε η φόρμα σχολίων να γίνει ορατή και στο δικό τους Blog κάτω απο κάθε post. Ελάτε να δούμε πώς γίνεται : Βήμα 1ο : Κάντε login στον Πανόπτη σας με το google account σας. Κατόπιν, στο blogger dashboard πατήστε Ρυθμίσεις (settings) και μετά Σχόλια (comments). Εκεί θα βρείτε τρείς επιλλογές, όπως στην παρακάτω εικόνα (εκεί που έχω βάλει ένα βέλος): Όπως βλέπετε λοιπόν, κάντε κι εσείς το ίδιο, τσεκάρετε στο: "Comment form placement" και επιλλέξτε: "Embedded below post". Ως εδώ, είναι αρκετό για όσους χρησιμοποιούν όπως είπα στην αρχή, "απείραχτα" blogger template. Γι αυτούς, κάνοντας μονάχα αυτά μέχρι εδώ, θα έχουν κάτω απο κάθε ανάρτησή τους, έτοιμη για γράψιμο, μια φόρμα σχολίων. Οι users όμως που χρησιμοποιούν "μεταλλαγμένα" templates, χρειάζονται εκτός τα παραπάνω, και ένα δεύτερο βήμα για να εμφανιστεί η φόρμα σχολίων κάτω απο κάθε ανάρτηση. Βήμα 2ο : Πηγαίνετε λοιπόν τώρα στο "Edit HTML" section και κάντε πρώτα απ' όλα ένα backup copy απο το template σας, για την περίπτωση που κάνετε καμία πατάτα. Μετά τσεκάρετε το τετραγωνάκι που γράφει "expand widgets" και ψάξτε να βρείτε (πατήστεCtrl+F) τον παρακάτω κώδικα:
και όταν τον βρείτε (μην κάνετε κανένα λάθος, τον ίδιο κώδικα να βρείτε) τότε, αντικαταστήστε τον με τον παρακάτω:
Κάντε αποθήκευση και κοιτάξτε το Blog σας. Υ.Γ. Πιθανή "μή" ανάφλεξη.. Ίσως σε κάποια Blogs να μην εμφανιστεί αμέσως η φόρμα σχολίων. Μήν τρομάζετε, δεν είναι τίποτε, κάντε απλά το εξής κατόπιν απο το 2ο βήμα. Ψάξτε και βρέστε τον παρακάτω κώδικα: <b:include data='post' name='comments' /> και επικολλήστε ακριβώς απο κάτω του, τον ακόλουθο κώδικα <b:include data='post' name='comment-form'/> Έπειτα απο αυτόν τον κώδικα, θα εμφανιστεί και η πιο ντροπαλή και δύσκολη φόρμα σχολίων, θέλει δε θέλει. Πιστεύω πως είναι ένα πολύ χρήσιμο "Χάκ", γιατί τώρα ο επισκέπτης μπορεί και γράφει αμέσως μόλις διαβάσει μια ανάρτηση, αντί να πατάει Links και να του ανοίγονται PopUp παράθυρα.. Προσωπικά, θα σας συμβούλευα το εξής. Ανοίξτε ένα Blog που να μην φαίνεται στην λίστα ιστολογίων σας στο Profil σας, για να κάνετε εκεί ότι δοκιμές θέλετε, χωρίς κίνδυνο για το "καλό" σας Blog. Κατόπιν, όταν όλα είναι οκ, μεταφέρετε το έτοιμο αποτέλεσμα πλέον στο επίσημο σας Blog και...με γειά σας! Νίκος




29 Δεκεμβρίου 2008



7 Ο Δεινόσαυρος..

Έφτασε λοιπόν το τέλος, σε δύο ημέρες θα λέμε 200-Εννέα. Εγώ που γεννήθηκα (όπως και όλοι σας) στην προηγούμενη χιλιετηρίδα, - γιατί βλέπεις, τότε λέγανε χίλια... ενώ τώρα δύο χιλιάδες... - αισθάνομαι ήδη σαν απολιθωμένος δεινόσαυρος. Αυτό μάλιστα το "Δεινό" με καλύπτει απόλυτα. Τα δεινά μου δεν ήταν και λίγα. Αισθάνομαι σαν τυχοδιώκτης, σαν "ο άνθρωπος βαλίτσα". Απο Ελλάδα, Γερμανία, απο Γερμανία, Καναδά..ελπίζω να μην μου φυλάει η μοίρα μου άλλες περιπέτειες. Ούτε τις θέλω, ούτε τις αντέχω. Δεν γέρασα, όχι, μα γέρασε η ψυχή μου.. Είδα αρκετά, έζησα αρκετά, χάρηκα πολλές φορές και λυπήθηκα περισσότερες. Ίσως κάποιοι απο σας να είδατε και να ζήσατε ακόμη πιο πολλά, μα, ειλικρινά, δεν σας ζηλεύω, γιατί.. ξέρω το κόστος, πολύ απλά. Καινούργιος χρόνος έρχεται, και για κάποιους απο σας, όταν διαβάσετε αυτό το κείμενο που γράφω τώρα, μετά απο λίγες ημέρες, θα σας φανεί αναχρονικό, περσινό. Κι όμως, γράφτηκε λίγες μόνο ημέρες πρίν. Ο νέος χρόνος δεν θα είναι για όλο τον κόσμο χαρούμενος, ειρηνικός, και σε οικογενειακή ατμόσφαιρα..γιατί, μήπως πέρυσι ήταν; πρόπερσι; Δείξτε μου μια ημερομηνία έστω, που ήταν.. Κάπου πάλι γίνεται χαλασμός, σκοτώνεται άμαχος πληθυσμός, πεθαίνουν παιδιά.. κλαίνε παιδιά.. και όλα αυτά με τις ευλογίες μας, με την σιωπηλή μας συναίνεση, με την βουβή συμμετοχή μας με την εγκληματική ανέχειά μας Χριστέ μου! αν είναι δυνατόν, μάτια παιδικά κλαμένα; το μεγαλύτερο έγκλημα του κόσμου.. Οι μικρές αυτές ψυχές που 'ναι αγγελικά πλασμένες, που πλάσθηκαν μόνο να γελάν και να χαίρονται, να είναι μέσα στο φόβο, στον τρόμο και στο κλάμα βουτηγμένες; μέσα στην αγωνία και τον όλεθρο; Να βλέπεις παιδιά νεκρά; ακρωτηριασμένα; παιδιά να κλαίνε τους νεκρούς γονείς; να κλαίνε γοερά το νεκρό τους αδερφάκι, και να μην μπορούν να καταλάβουν το γιατί; "Όταν δείς παιδί να κλαίει κλάψε δυό φορές εσύ.. και εκατό...και χίλιες.."




22 Δεκεμβρίου 2008



6 Μέρες χαράς; είστε σίγουροι;

Και εγεννήθη, παιδίον νέον ο προ αιώνων "Ταρζάν".. Διότι ως γνωστόν και ο Ταρζάν όλη τη ζωή του λέει, την πέρναγε πάνω στα δέντρα. Το ίδιο και ο Ιησούς, πρέπει να γεννήθηκε πάνω σε κανένα κλαδί δέντρου. Αφού ξεκωλωθήκαμε να βρούμε όλοι μας δέντρο για το σπίτι..και για ποιο λόγο, αν δεν έχει σχέση με τη γέννηση του Χριστού; Διότι λέγω λέγω, κι εμείς οι Έλληνες, είμεθα λέγω και ξαναλέγω, γνήσιοι απόγονοι των Σκανδιναβών και Λαπώνων, οπαδοί του ελκήθρου, των ταράνδων...ειδικά αυτών, διότι με το κέρατο να πέφτει σύννεφο τους μοιάζουμε, και του ..ελατόδεντρου. Ασφαλώς ο Ιωσήφ, δεν ήτο τόσο μάλαξ να άφηνε να γεννηθεί το θείον βρέφος επάνω σε έλατο, διότι τσιμπάει του θανατά. Εδώ μεγάλος και το σκέφτεσαι να σκαρφαλώσεις, μωρό θα βάλεις εκεί πάνω; Και τρέχει τέτοιες μέρες όλος ο κόσμος να αγοράσει γλυκά και δώρα..να κάνει ανταλλαγή, βλέπεις, η ζωή αυτή είναι ένα καθημερινό "δούναι και λαβείν"..δίχως αλαξοκωλιές δε λέει. Πήρες; θα δώσεις. Δεν έδωσες; δεν παίρνεις. Και περπατάω στους δρόμους, κοιτώντας τις βιτρίνες, τυλιγμένος όσο πιο καλά μπορώ γιατί κάνει ψοφόκρυο.. Μην κοιτάμε μόνο τις βιτρίνες φίλοι και φίλες μου..ας κοιτάξουμε και λίγο πιο δίπλα απ' αυτές, ίσως δούμε κάποιους που δεν τολμάνε ούτε και να τις κοιτάξουν, γιατί δεν έχουν χρήματα.. Άλλοι όχι αρκετά κι άλλοι καθόλου.. Ίσως δούμε κάποιους που σκύβουν να μαζέψουν κάποια γόπα από το δρόμο.. Ίσως κάποιοι να ψάχνουν μέσα στα σκουπίδια για αποφάγια.. Ίσως κάποιοι να μας κοιτάζουν από το τζάμι, την ώρα που τρώμε, καταπίνοντας εμείς απολαυστικά τη μπουκιά μας, κι εκείνοι πικραμένα, αέρα κοπανιστό.. Αυτές οι ημέρες, δεν έπρεπε να είναι ημέρες χαράς, μα ημέρες περισυλλογής.. Γυρνώντας το βλέμμα ένα γύρω, και βλέποντας τόσο πόνο και απόγνωση, παντού, και σε κάθε βήμα, πώς να μπορέσει κανείς να νοιώθει τέτοιες μέρες χαρά; Δεν ξέρω, μα από παιδί ακόμη...ποτέ δεν χάρηκα τα Χριστούγεννα, πάντα παρακαλούσα να περάσουν όσο πιο γρήγορα γινόταν.. ίσως έβλεπα όλα εκείνα που δεν κάνει να βλέπει κάποιος, εάν θέλει να περνάει ξέγνοιαστα.. Αυτό που με πονάει είναι, πως, τότε τα έβλεπα αριά και πού, ενώ σήμερα, τα βλέπω σε κάθε μου βήμα... Χρόνια πολλά σε όλους, και καλές γιορτές.. celebrate




20 Δεκεμβρίου 2008



1 Λος Παπάρας

Με κούρασαν οι λέξεις, οι έννοιες και οι εκφράσεις, που αμολάν κάποιοι τάχα μου πατριώτες, και που στην ουσία είναι λόγια κοπανιστά για αυτοπροβολή, του στύλ, "Επανάσταση", "Αγώνας", "Ξεσηκωμός", Εγερτήριο", "Δημοκρατία", "Δικαιώματα", "Συλλαλητήριο", "Σύντροφοι" ...κάτι παρόμοιες μαλακίες και τα γνωστά μπλα μπλα ..banyakckp Μερικοί ζούν ακόμη στην εποχή του Τσάρου ή της Μαρίας Αντουανέτας. Ονειρεύονται επαναστάσεις και πιπιλίζουν συνθήματα επαναστατικά. Άλλοι πάλι, πιστεύουν σε είδωλα και απατηλά φαντάσματα. Μιλάνε για δημοκρατία, τη στιγμή που δημοκρατία υπάρχει μόνο στο φεγγάρι, όπου δεν ζεί κανείς. Πουθενά αλλού. Άλλοι πάλι, μείνανε στο 1821, φωνάζουν για ξεσηκωμό, για εγερτήρια και αγώνες.. Τι λέτε ορε κλεφτόπουλα.. Πού ζείτε; hah Στις κρίσιμες στιγμές που περνάμε σαν λαός, θα παραδεχόμουν εκείνον τον πολιτικό, ο οποίος θα έλεγε στον κόσμο..: Όχι στη βία, όχι στην άσχημη εικόνα της χώρας μας, όχι στα καμμένα μαγαζιά και αυτοκίνητα, όχι στις επιθέσεις των αστυνομικών, όχι στις επιθέσεις κατά των αστυνομικών, όχι γενικά στη βία. Όχι στις πρόωρες εκλογές, όχι στον αποσυντονισμού του κράτους.. Αυτός που θα έκανε τα πάντα για να αποκτήσει και πάλι η χώρα την ομαλότητά της και την γαλήνη της. Όχι να ρίχνει λάδι στη φωτιά, παρακινώντας τον λαό εκμεταλλευόμενος την αγανάκτησή του και την μιζέρια του (για την οποία κι αυτός, έμμεσα, έχει κι ο ίδιος τις πολιτικές του ευθύνες)






3 Το μεγαλείο της υποκρισίας..

Τυχαία μπήκα σε ένα Blog κάποιας κοπέλας, η οποία δηλώνει πικραμένα πως, αποχωρεί από την συγγραφή πλέον του Blog, και θα συνεχίσει μόνο σαν αναγνώστρια. Παρακολούθησα την ροή του Blog της και παρατήρησα πως, σε κάθε της ανάρτηση, τα σχόλια δεν ξεπερνούσαν τα 7. Μόλις έγραψε "φεύγω, καλή τύχη", άρχισε το τσίρκο. Σχόλια; 114..και, ξέρετε...του στυλ "μείνε, μη φεύγεις", "γύρνα, αργοπεθαίνω γύρνα, κι όλα στα συγχωρώ.." και παρόμοια. Κανένας δεν είπε την αλήθεια, π.χ. "..να πας στο καλό και να μας γράφεις", η, "χεστήκαμε άμα φύγεις και η βάρκα έγειρε" ή έστω "..κι από το πεζοδρόμιο". Ποιός λυπάται σήμερα ρε παιδιά αν κάποιος φύγει απο κάπου; ΚΑΝΕΝΑΣ Και αν λυπήθηκε κάποιος, είναι για λίγες ώρες. Μετά κανείς δεν θυμάται κανέναν. Η ζωή συνεχίζεται. Εδώ άνθρωπος χάνεται, κλαίμε, τσιρίζουμε, χτυπιόμαστε, και μετά απο λίγες μέρες να 'μαστε στα μπουζούκια να γλεντάμε. Τι να λέμε τώρα.. Προσωπικά πιστεύω πως από τις τόσες χιλιάδες Blog, στο τέλος θα μείνουν κάποιες δεκάδες μόλις περάσει η μόδα, ή όταν βαρεθούνε, και θα τα παρατήσουν, ή θα βγει ως τότε κάτι νέο, και πιο ενδιαφέρον για να ασχοληθούν. Ανοίγουν δεκάδες, κλείνουν κάποια... προς τι λοιπόν τα δάκρυα δεν κατάλαβα ακόμη, ποιός ο λόγος..




17 Δεκεμβρίου 2008



20 Πώς να αλλάξετε Template χωρίς να χάσετε τα Widgets που ήδη έχετε

Ένα απο τα κύρια προβλήματα που συναντάει κάποιος Blogger, είναι όταν θελήσει να αλλάξει την όψη του Blog του με κάποιο νέο Template, όπως για παράδειγμα εγώ. Χάνει όλα τα widgets που είχε ως τώρα, ακόμη κι αν τα έκανε backup. Είναι ένα πρόβλημα που, άλλους τους κάνει να διστάζουν να κάνουν κάποια αλλαγή στο Template τους, και άλλους τους παίρνει ώρες μέχρι να ξαναστήσουν στο Blog τους απο την αρχή τα Widgets, όπως ήταν και πρίν. Υπάρχει τρόπος να κάνουμε Backup τα παλιά μας Widgets ? Ναί! Μπορούμε να κάνουμε backup τα παλιά μας widgets κάνουμε αλλαγή template. Πώς θα κάνουμε backup τα υπάρχοντα Blogger Widgets ? Είναι πράγματι απλό, πρίν κάνουμε αλλαγή του Template, κάνουμε Search τον κώδικα των Widgets, δίχως να κλικάρουμε το τετραγωνάκι "expand widgets box" στο "Edit HTML" section. Μαρκάρετε το widget code όπως το βλέπετε στο παρακάτω image. (πατήστε πάνω να το δείτε σε μεγέθυνση αν θέλετε, και ανοίξτε το σε νέο παράθυρο για μεγαλύτερη ευκολία) Κάντε το τώρα τους widget codes "save"που βρίσκονται στο κίτρινο πλαίσιο μέσα, στο notepad. Κάντε Copy and Paste όλους τους widget codes. Μετά απο αυτό, κάντε Upload το νέο σας Template . Κατόπιν, μετά το uploading, θα πάρετε ένα μύνημα σαν αυτό: Στο σημείο αυτό ΠΡΟΣΟΧΗ: Μήν πατήσετε Confirm & save tab. Ψάξτε πρώτα να βρείτε τον ακόλουθο κώδικα: και μόλις τον βρείτε, κάντε "paste" τα widget codes που είχατε κάνει απο πρίν Save, αμέσως και ακριβώς απο πάνω, ή απο κάτω απο τον κώδικα που ήταν στο κίτρινο. (τον θυμάστε...) Μετά, μόλις κάνετε Paste τους widget codes, πατήστε "save your template". Αυτό ήταν ! Τώρα, θα έχετε και πάλι όλα τα παλιά σας widgets και τα οποία χρησιμοποιούσατε ως τώρα στο παλιό σας blogger template. Πώς γίνεται, η πώς λειτουργεί ; Ο Blogger θα κρατήσει τα widget content στην database που χρησιμοποιεί με ξεχωριστή (unique) "widget id" για το καθένα. Ελπίζω αυτό το "hack" να σας φανεί αρκετά χρήσιμο, σε όλους εσάς που σκέφτεστε να κάνετε κάποιες αλλαγές στο Blog σας μελλοντικά. Πείτε μου τις εντυπώσεις σας, σχολιάζοντας αυτή την ανάρτηση. Εάν κάποιος συναντήσει δυσκολίες, παρακαλώ, να το αναφέρει. Νίκος (ΑΑΤΟΝ)




15 Δεκεμβρίου 2008



0 Nα γελάς και να κλαίς συνάμα..







2 Προσοχή, καλώδια..

(Γράφει ο Νίκος Ράμμος) Η σημερινή μου ανάρτηση, έχει να κάνει σχετικά με την αγγελία που είχα βάλει λίγο καιρό πριν, και στην οποία ζητούσαμε για εδώ, το Τορόντο, τραγουδίστριες για 2 ή και 3 μήνες εργασία, για 4-ήμερο. Η πρώτη τους ερώτηση ήταν "Πόσα δίνετε". Πρώτο λάθος. Πρώτα πρώτα λές καλημέρα και το όνομά σου. Η απάντησή μας ήταν, 700 -800 δολάρια Καναδά (1 Ευρώ= 1,50 CND), δωμάτιο με δωρεάν διαμονή, πληρωμένα εισιτήρια μετ' επιστροφή, και πληρωμένη την βίζα-άδεια εργασίας, για όσο διάστημα μείνετε εδώ. Η απάντησή τους ήταν, "Αποκλείεται, πολύ λίγα, αυτά εγώ τα παίρνω και εδώ..." Και εκεί τελείωνε και το ενδιαφέρον μου για την φαφλατού. Τα παίρνεις και εκεί; Κάτσε και πάρτα τότε, γιατί μπαίνεις στον κόπο και τα έξοδα, να τηλεφωνήσεις Καναδά; Μήπως σου είπε κάποιος ότι εδώ τα λεφτά τα μαζεύουν απο το δρόμο με τα φτυάρια, και τον πίστεψες; Η σου είπε, δούλεψέ τους, πιάσ' τους τον κώλο, κοιμισμένα Καναδεζάκια είναι.. Ξεκόλλα. Με γάτους μιλάς, απλά προσπαθούμε να παραμείνουμε "καθαροί" γάτοι, και όχι βρώμικοι. Προσπαθούμε να είμαστε κύριοι και ευπρεπείς σαν εργοδότες και σαν συνάδελφοι. Αγαπητή "συνάδελφος" τραγουδίστρια "Χ" που πολλές δεν χρησιμοποιείτε ούτε καν ψευδώνυμο σαν επίθετο, μήπως πιστεύεις πως εδώ στον Καναδά είμαστε μαλάκες; Μήπως νομίζεις πως δεν έχουμε ιδέα από μεροκάματα; Μήπως νομίζεις ότι δεν ξέρουμε πόσα παίρνεις στην Ελλάδα; Μήπως πιστεύεις ότι δεν έχουμε γνώση του ότι δεν έχεις δουλειά στην Ελλάδα; Μήπως νόμισες ότι μιλάς με άσχετους από μουσική και τραγούδι; Λάθος καλή μου.. Και άξιοι μουσικοί είμαστε, και γνώστες της δουλειάς είμαστε, και γνώστες της Ελληνικής πραγματικότητας είμαστε, και κάθε μέρα παρα μέρα με ατζέντηδες μιλάμε, με μουσικούς φίλους μας, με καλλιτέχνες επώνυμους και ανώνυμους, με μαγαζάτορες και φίλους μας που βγαίνουν στα μαγαζιά, άρα, είμαστε καθ' όλλα ενήμεροι, μα δεν σε εκμεταλλευόμαστε όπως ο Έλληνας εργοδότης σου εκεί στην Ελλάδα. Σε μας, την λέξη "ψαλίδι" δεν θα την ακούσεις ποτέ, ακόμη κι αν στο μαγαζί μέσα, ήταν οι καρέκλες μονάχα για να σε ακούνε, φρόνιμες και σιωπηλές. Σε μας, κάθε Σάββατο ξημερώματα Κυριακή, το πολύ ως τις 5 το πρωί, θα κρατάς στα χέρια σου τον φάκελο με τα χρήματά σου, και με το όνομά σου απ' έξω. Ξεκινάμε δε στις 11 το βράδυ για δουλειά (11-4,30). Σε μας δεν έχει 6 και 7 το πρωί όπως βλέπεις, να ξελαρυγγιάζεσαι, ούτε θα σου φερθούμε όπως ίσως κάποια μαγαζιά που δούλεψες, σαν γλάστρα, για κονσομασιόν. Για μας, είσαι συνεργάτης, συνάδελφος. Μας ενδιαφέρει η φωνή σου, τόσο, όσο και ο χαρακτήρας και η προσωπικότητά σου. Τα 700 δολάρια Καναδά, είναι 465 Ευρώ. Που θα πας και θα πάρεις για 4 ημέρες, και για συνολικά 2χ4=8 ώρες δουλειάς τόσα χρήματα; Και πόσα είναι τα μαγαζιά που δουλεύουν πλέον στην Ελλάδα 4-ήμερο; Εδώ 2 το πολύ ημέρες, και αν δεν έχει δουλειά, σας ΨΑΛΙΔΙΖΟΥΝ το μεροκάματο, ή σας λένε "την άλλη εβδομάδα, βλέπουμε", και άχνα δεν βγάζετε, μας δουλεύεις λοιπόν; Τη στιγμή που ένας εργάτης εκεί παίρνει 700 ευρώ τον μήνα, με σκληρή εργασία, εσύ για 8 ώρες δουλειάς σε απάνθρωπες συνθήκες κάποιοι, και για κάθε μέρα, εσύ ζητάς μαλλιοκέφαλα; Μήπως πήραν τα μυαλά σου τόσο αέρα; Μήπως την είδες Μαρινέλα; Θα σε συμβούλευα να κατεβάσεις λιγάκι την μύτη σου, γιατί έχει καλώδια και θα σκαλώσει σε κανένα από δαύτα. Σταμάτα να πιστεύεις πως η γη κινείται γύρω σου, και σταμάτα να νομίζεις πως είσαι αναντικατάστατη. Πές κάποτε και ένα ευχαριστώ, που υπάρχει ακόμη δουλειά και προσφορά, γιατί έρχονται καιροί δύσκολοι και χαλεποί. Η πείνα είναι προ των πυλών, και εσύ θα πεινάσεις από τους πρώτους, μιας και πολύ λίγες από σας αποταμιεύουν χρήματα. Εμείς βρίσκουμε και με 600, και με 700 και με 800 αν όντως αξίζει τόσα μια κοπέλα, και κάνουμε τη δουλειά μας μια χαρά μέχρι τώρα, δίχως κανένα πρόβλημα. Κάτσε εσύ και γύρευε τα 1000 τη βδομάδα, ίσως στα δώσει κάποιος, μα δεν θα είναι για πολύ. Μετά; Μετά θα σου πω εγώ. Αν είσαι ψωροπερήφανη, θα μείνεις χωρίς δουλειά για πολύ καιρό, και θα πεινάσεις, με το σκεπτικό "εγώ, που έπαιρνα τόσα, θα καταδεχτώ να πάω τώρα στα τόσα; τσσσσσσ..." Αν δεν είσαι, θα πας να δουλέψεις για 100 και 200 συνολικά, για δυο βράδια, παρακαλώντας μη σε διώξουν και να έχει δουλειά, μην πέσουν τα ψαλίδια και πως θα ζήσεις. Αυτά, γιατί συγχίστηκα με κάποιες φευγάτες.




13 Δεκεμβρίου 2008



12 Φτάνει ρε σεις...φτάνει..

Για έκτη λέει μέρα συνεχίζονται τα επεισόδια στην Ελλάδα...ΦΤΑΝΕΙ! Κάπου το παρακάναμε.. παγκόσμια ρεζίλι γίναμε, εμάς δε, του εξωτερικού, μας εξευτελίσατε. Η λύση είναι μία, και απευθύνομαι στους πολιτικούς. Θέλετε να πάψουν τα επεισόδια; ΔΙΩΞΤΕ ΤΑ ΜΑΤ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ Όσο γυροφέρνουν αυτοί οι μαλάκες στους δρόμους, δεν πρόκειται να ησυχάσει η χώρα. Αυτοί είναι που προκαλούν και μόνο με την παρουσία τους το αίσθημα οργής του κάθε πλέον Έλληνα πολίτη. Αυτοί προκαλούν τα επεισόδια, είτε με προσβλητικές εκφράσεις, είτε με προκλητικές πράξεις. Ψοφάνε απο αγωνία να δείρουν τον κοσμάκη. Τρελαίνονται απο ηδονή όταν πετάνε χειροβομβίδες δακρυγόνων ή κρότου και λάμψης. Χύνουν όταν κάνουν χρήση του γκλομπ, των ποδιών, των χεριών, των χειροπέδων και της ασπίδας τους. Πάρτε τους απο κεί ρε σείς..εξαφανίστε τους, τους κόπανους. Δώστε τους άδεια επ' αόριστον να πάνε στη Χαβάη, να πάνε στα τσακίδια, στο διάολο να πάνε, μόνο να μην τους βλέπει άλο ο κόσμος και αγριεύει περισσότερο. Ας είναι και μετ' αποδοχών, έτσι κι αλλιώς ο κόσμος τους πληρώνει, τουλάχιστον αυτή τη φορά, θα πληρώσει να μην τους βλέπει. Προτιμότερο, απο το να τους πληρώνει να τον δέρνουν. Εμ γδαρμένος (οικονομικά) εμ δαρμένος; δε λέει! Επίσης, όσο είναι μπάτσοι στους δρόμους, υπάρχουν και οι φίλοι τους τριγύρω, οι κουκουλοφόροι.. Όσο όμως δεν υπάρχουν μπάτσοι, δεν κουνιέται φύλλο. Άρα; Ηθικόν δίδαγμα: Σήμερα το πρωί βάλαμε μπάτσο να μας φυλάει, και το βράδυ μας λήστεψαν. Αστυνομία σημαίνει ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ και ΑΣΦΑΛΕΙΑ Καταντήσαμε όμως, ακόμη και οι φυλήσυχοι πολίτες, να βλέπουμε αστυνομικό και να νοιώθουμε πανικό, φόβο και ανασφάλεια. Άρα; ...άρα η αστυνομία απέτυχε παταγωδώς στον ρόλο της. Καλείς αστυνομία γιατί στο ισόγειο σπάνε κάποιοι τα τζάμια, άρα γίνεται ληστεία, και αν τους είδες τους είδα κι εγώ. Τους καλείς όμως για κάποια Ρωσίδα, που τσιρίζει σουρωμένη και σουρωμένη, μπροστά στο σπίτι σου χαράματα; Πλακώνουν σαράντα κλούβες γεμάτες ένστολους νταβατζήδες, οι οποίοι στο τέλος πλακώνονται και αναμεταξύ τους, για το ποιός θα "αναλάβει" την επάνοδο της στον "χριστιανικό" δρόμο και στη.. βίζιτα.. Η ΠΡΟΤΑΣΗ του Α! μπε μπα Blog! είναι η εξής: Αφού απέτυχε αποδεδειγμένα και παταγωδώς η αστυνομία στον ρόλο της, αφοπλίστε την. Έτσι και τους πάρετε τα όπλα, τα γκλόμπς και τις χειροπέδες, κι αν τους αφαιρέσετε λίγη απο την αυθαιρεσία που τους διακρίνει, στοιχηματίζω σε ότι θέλετε, πως οι εγγραφές στις μπατσοσχολές θα πέσουν κατακόρυφα. Θα ψάχνουν απεγνωσμένα υποψήφιους μαθητές, και δεν θα βρίσκουν. Μέχρι και δώρο τηλεοράσεις LCD 52'' θα δίνουν για κάθε νέα εγγραφή οι εκπαιδευτές, μα στο τέλος θα βλέπουν καουμπόϊκες ταινίες μονάχοι τους, μέσα στους άδειους θαλάμους. "Δώσε στον Έλληνα εξουσία, για να καταλάβεις τον χαρακτήρα του" Λέτε να λέω, κούφια, μεγάλα λόγια; για πάμε τότε να δούμε παρέα κάτι, και να μου πείτε έπειτα εσείς, μόνοι σας.. (και προσοχή: για ανθεκτικά νεύρα) Δείτε παρακάτω τα 2 Video που ετοίμασα. Το αντέξατε; ίσως τα είχατε ξαναδεί... Δείτε τώρα και το παρακάτω.. Τα είδατε; ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ..!! .. να ξέρατε μονάχα πόσα τέτοια Video κυκλοφορούν, και είναι τα περισσότερα τραβηγμένα απο τους ίδιους. Και όσοι δεν έγιναν ακόμη καθίκια, θα γίνουν με τον καιρό. Το σύστημα δεν δέχεται αποστάτες. Ή συμπλέεις στο βόθρο, η αποβάλλεσαι σαν ανίκανος. Και τώρα, τα συμπεράσματα και τα σχόλια, δικά σας! (θα χαιρόμουν ιδιαίτερα αν σχολίαζε και κανένας αστυνομικός, ήθελα να ήξερα τι θα έλεγε σαν δικαιολογία)




08 Δεκεμβρίου 2008



2 Ο φόβος φτιάχνει ήρωες..

Σαν μόνιμοι υπαξιωματικοί, νοικιάζαμε ένα διαμέρισμα, που το μοιραζόμασταν οι τρεις μας. Εγώ, που είχα δικό μου δωμάτιο, και ο Παναγιώτης με τον Χάρη, που είχαν απο κοινού το δεύτερο. Το νοίκι φτηνό, μα τρώγαμε έξω, και τα έξοδά μας σαν 18χρονοι, αρκετά. Ο Χάρης εκείνο τον καιρό, ήταν "καταζητούμενος" απο τα αδέρφια μιας κοπελιάς, οι οποίοι τον έψαχναν παντού να τον φιλέψουν "κλωτσιές". Ο κακομοίρης ήταν και δειλός. Ρε πάνε μίλα της, τι φοβάσαι, του λέγαμε, αλά πού να μας ακούσει. Πήγαινε και ξεροστάλιαζε μπροστά στην τζαμαρία του παπουτσάδικου, όπου δούλευε σαν πωλήτρια η κοπελιά, και τη χάζευε με τις ώρες. Το είπε κι εκείνη στα αδέρφια της, και.. γνωστή η συνέχεια. Μια μέρα, παίζαμε τάβλι σε ένα υπόγειο σφαιριστήριο εγώ με τον Παναγιώτη, κι ο Χάρης κοίταζε, μην έχοντας πού να πάει, άσε που δεν τολμούσε να κυκλοφορήσει πλέον μόνος του οπουδήποτε στην Θήβα. _Ρε Χάρη; δεν πετάγεσαι απο δίπλα να φέρεις κανένα σάντουϊτς να φάμε; _Τι λές ρε Νίκο, και να είναι πουθενά τριγύρω οι κάφροι; _Άμα είναι πουθενά τριγύρω, έλα αμέσως εδώ και ξύσε με τρόπο το κεφάλι σου.. _Γιατί με τρόπο; _Θέλεις να ακούσουν και οι υπόλοιποι εδώ μέσα τι γίνεται και να βγουν έξω αγκαλίτσα, να γίνουμε πολλοί; _Όχι.. _Γι αυτό σου λέω, με τρόπο..ξύσου εσύ και βγαίνουμε μαζί σου. Δεν πρόλαβε να φύγει ο Χάρης, νά 'τος ξανά στην πόρτα, να με κοιτάζει με αγωνία και να ξύνει την κεφάλα του μανιωδώς, λές και είχε ψείρες, πριν ξανά βγει πάλι έξω.. _Παναγιώτη τρέχα, έξω ήταν τα τσογλάνια.. Μέχρι να αφήσω το τάβλι και το εικοσάρικο, ο Παναγιώτης ήταν ήδη έξω. Ανεβαίνοντας τις σκάλες, είδα τρεις Θηβαίους να δέρνουν τον Χάρη και τον Πάνο, που ήταν ήδη ξαπλωμένοι, και τους βάραγαν με την ψυχή τους. Με το που έφτασα δίπλα τους, ξαφνιάστηκαν, δεν περίμεναν κι άλλον. Άρπαξα τους δυό πιο κοντινούς απο τα μαλλιά όπως ήταν σκυμμένοι πάνω απο τους δικούς μου, και τους άρχισα στις γονατιές στα μούτρα. Μόλις χόρτασαν αυτοί, περίλαβα και τον τρίτο, που δεν είχε καλύτερη τύχη απ' αυτούς. Και άξαφνα, μου λέει ο Χάρης.. _Νίκο, την κάναμε απο κούπες.. _Γιατί; _Κοίτα πίσω σου.. Κοιτάζω, και μένω σύξυλος..πάνω απο διακόσια άτομα έχουν φράξει το δρόμο απο τη μία άκρη ώς την άλλη, και κατευθύνονται πρός το μέρος μας. _Μαλάκα Χάρη, αυτοί δεν θα μας δείρουν, θα περάσουν απο πάνω μας απλά και θα μας κάνουν σαν τσιρότα. _Πάμε να φύγουμε.. _Απο πού ρε συ; αδιέξοδο είναι..εκτός κι άν μπορείς και πετάς.. _Και τι θα κάνουμε; _Θα παλέψουμε ρε Χάρη, θα τους το βγάλουμε ξυνό.. Σαν τις γάτες, όταν τις στριμώξεις στη γωνία, μη φοβάσαι.. Μας πλησίασαν στα δύο μέτρα, και σταμάτησαν. Μίλησε ένας που έμοιαζε αρχηγός τους, ένας κοκκινοτρίχης, χοντρός και ψηλός σαν αρκούδα με ανοιχτό πουκάμισο. _Πώς θέλετε να πεθάνετε.. _Θέλεις να μάθεις; του απάντησα _Ναι, λέγε και ετοιμάσου.. _Απο γεράματα μεγάλε, έτσι θέλω να πεθάνω. _Αυτό ξέχνα το, βρές άλλο τρόπο _Αφού είναι έτσι, είπα με θράσσος, προσπαθώντας να μην φανεί που έτρεμαν τα πόδια μου, και αφού θα πεθάνω, δεν με ενδιαφέρει το πώς. Αλά εσένα και ακόμη δύο, θα σας πάρω μαζί μου..είπα βάζοντας το χέρι μου στην πίσω τσέπη του παντελονιού μου, δήθεν πως κάτι έχω εκεί.. _Τι είπες; _Αυτό που άκουσες. Εσένα και ακόμη δύο, θα σας πάρω μαζί μου εκεί που θα πάω, να σας έχω παρέα. Βλέπεις, εγώ ξέρω "το πώς" εσύ θα πεθάνεις, ενώ εσύ όχι.. _Τι έχεις ρε στην τσέπη σου.. _Κόντεψέ με λιγάκι να σε φτάνω, και θα το καταλάβεις αμέσως τι έχω.. Δίστασε, φάνηκε πως φοβήθηκε και απο τα λόγια μου, και απο την αποφασιστικότητά μου, αλά και απ' το ότι δεν ήξερε, αν όντως κρατάω πάνω μου κάτι.. _Γιατί χτύπησες τα παιδιά; (άλλαξε αμέσως θέμα..) _Όποιος χτυπάει μόνιμο υπαξιωματικό, δέχεται και τις συνέπειες, του απάντησα ήρεμα _Και εσείς είστε μόνιμοι υπαξιωματικοί; ρώτησε δύσπιστα βλέποντάς μας πιτσιρικάδες. _Ναι, είμαστε _Ταυτότητα έχετε; Έπιασα την στρατιωτική ταυτότητά μου και του την έδειξα, μην αφήνοντάς τον να την αγγίξει, και κοιτώντας συνεχώς την κάθε έκφραση του προσώπου του, που είχε χάσει όλη την αίγλη και βεβαιότητά της πλεον. _Εντάξει, φύγετε. _Δεν πάμε πουθενά. _Άκουσες τι είπα; φύγετε τώρα.. _Άκου να δείς φιλάρα, απάντησα με τη σιγουριά του νικητή πλέον, εμείς παίζαμε εδώ κάτω το τάβλι μας. Θα πάμε να συνεχίσουμε εκεί που το αφήσαμε, και θα φύγετε εσείς. Πάρτε και τους τρείς Ράμπο απο δώ και η υπόθεση έχει τελειώσει. Κάνατε κανένα λάθος, θα σας κάψω τη Θήβα απόψε τη νύχτα. Θα βγάλω έξω όλο το στρατόπεδο, και θα θαυμάζετε τι πάθατε. Συνεννοηθήκαμε; και τους γύρισα την πλάτη, κατεβαίνοντας τα σκαλιά, ακολουθούμενος απο τον Παναγιώτη και το Χάρη.. _καλά ρε μαλάκα, μου λέει ο Παναγιώτης μόλις μείναμε οι τρείς μας, που βρήκες τόσο θάρρος; _Άμα κι εσύ νοιώσεις πως δεν έχεις πλέον καμία ελπίδα, ούτε διέξοδο διαφυγής, να είσαι σίγουρος πως θα αισθανθείς λιοντάρι.. Ο φόβος μεγάλε, σε κάνει και ήρωα καμιά φορά.






2 Μερικές φωτογραφίες ..





02 Δεκεμβρίου 2008



5 Η καινούργια νότα στο πεντάγραμμο..

Όντως στη νύχτα έχει πολύ γέλιο. Είναι χιλιάδες οι στιγμές που θα μπορούσα να απαριθμήσω, και να γράφω για μήνες. Μια απο αυτές ήταν κι η παρακάτω, που την θυμήθηκα απόψε στις πρόβες. Γυρνάει που λές η τραγουδίστρια με ύφος, Μαρινέλα το λιγότερο, και λέει του μπουζουξή, "Πιάσε ένα ταξίμι, για να μπώ σε ζεϊμπέκικο". Τα 'χασε ο άνθρωπος απο την φούρια της. Ταξίμι για ζεϊμπέκικο θέλεις; ποιό; Τι ποιό, πιάσε ένα όποιο να 'ναι, δεν ξέρεις να κάνεις μήπως; Μωρέ πώς δεν ξέρω, ταξίμια δεν ξέρω, με δουλεύεις; τι τόνο πές μου.. Τι πράγμα; Απο τι τόνο βρε κοπέλα μου το θέλεις; Απο "ΘΑ" Τι τόνο ρώτησα.. Το τραγούδι, σου είπα, το λέω απο "ΘΑ" !!! ................................................................... Άντε, τι περιμένεις... Απο τι τόνο το λές το τραγούδι; Απο ΘΑ Τόνο είπες...απο... "θα" ; Αμέ; απο ΘΑ το λέω... ΟΚ. Για τραγούδα το να σε ακούσω.. "ΘΑ" τα βροντήξω, όλα κάτω και θα φύγω..




Next Next Next